Цо „мойо место” у очох дзецка? Дахто видзи школу, парк, древо у дворе лєбо облак през хтори каждого рана патри на швет. Дахто рисує церкву, даєдну од манифестацийох, родичох, улїчку полну памяткох. За даєдних то мапа здогадованя, а за других початок машти. У рамику манифестациї ЛАҐДНЇ, локална акцийна ґрупа „Шерцо Бачки” орґанизовала подобови конкурс на тему „Мойо место” (людзе, улїчки, приповедки, леґенди, обичаї).

Наша школа участвовала з вецей роботами — шицки подєднак вредни, щири и красни. Кажди рисунок бул особна приповедка, здогадованє лєбо хвилька хтору дзецко ноши у шерцу. Шицки роботи послати з любову, намаганьом и машту — и шицким винчуєме!

Окремни винчованки иду школяром чийо роботи видвоєни. Наградзени школяре:

У нїзших класох основней школи:

III место: Ивона Няради

У висших класох основней школи:

I место: Заря Ковач

III место: Адрияна Штранґар и Радош Селич.

Похвалєни школяре: Йована Кушич, Тони Сивч, Аня Сендерак, Клара Блаґоєвич

Пишиме ше зоз каждим, предлужце рисовац, стваряц и шнїц — бо швет красши кед є офарбени з дзецинскима очми.